كاوشگر گریل A- ناسا پس از سفری سه ماهه، موتور اصلی خود را روشن كرده و طی یك مانور 40 دقیقه‌ای وارد مدار ماه شد.

این بار اطلاعاتی در باره ی قمر

شانزده قمر مشتری به چهار گروه چهارتایی تقسیم می شوند . گروه اول در فاصله حدود 130000 کیلومتری (80000 مایل). گروه دوم در فاصله حدود 200000 کیلومتری (125000 مایل). گروه سوم در فاصله 9 میلیون کیلومتری (6/5 میلیون مایل). و گروه چهارم در فاصله ای نزدیک به گروه سوم قرار دارند. جهت چرخش تمام گروهها بجز گروه چهارم، همان جهت چرخش مشتری است. همه قمرهای مشتری بجز قمرهای گروه دوم، کوچک هستند. قمرهای گروه دوم که گالیله ای نام دارند هم اندازه ماه زمین هستند. 


گانیمید ، یک قمر گالیله ای چهار قمر بزرگ مشتری که توسط گالیله (1642-1564) کشف شدند ، قمرهای گالیله ای نامیده می شو ند .

سیاره مشتری دارای بزرگترین قطر و بیشترین جرم در میان تمام سیارات منظومه شمسی است. استوای مشتری 11 برابر استوای زمین است. این سیاره سریعتر از سایر سیارات به دور خود می چرخد. دوره چرخشی مشتری نصف دوره چرخشی زمین است.

                                                                                                                                          15 قمر تا کنون برای اورانوس شناخته شده‌اند که مواد تشکیل دهنده تمام آنها مخلوطی از سنگ و یخ است. در سطح چهار قمر بزرگ اورانوس (ابرن ، تیتانیا ، آمبریل ، آریل) گودالهای شهابسنگی وجود دارند. سطح میراندا ، پنجمین قمر بزرگ اورانسو ، مشخصات مختلفی دارد، از جمله دشتهایی پوشیده از گودالهای شهابسنگی قدیمی ، تپه‌های بزرگ و دره‌های عمیقی که سطح این قمر را شکافته‌اند. به نظر ستاره شناسان ، دلیل ویژگیهای متفاوت سطح میراندا این است که این قمر احتمالاً بر اثر یک تصادم عظیم متلاشی شده و سپس دوباره جمع شده است.

                                    قبل از آنکه ویجر2 در سال 1989 به مطالعه نپتون بپردازد، از هشت قمر نپتون فقط تریتون ونیراید شناخته شده بودند. تریتون سردترین جسم شناخته شده در منظومه شمسی است که دمای سطح آن 235- درجه سانتیگراد (391- درجه فارنهایت) است. جو رقیقی از نیتروژن در اطراف این قمر وجود دارد.

ناسا بیستمین سالگرد پرتاب تلسکوپ فضایی هابل را روز گذشته ، و با انتشار تصاویر خیره کننده که با همین تلسکوب از فضا گرفته شده با افتخار جشن گرفت. تصویر بالا : "قطاری از فعالیت های نامشخص و پر هرج ومرج از گاز و گرد و غبار است که از فاصله دور توسط نور درخشانی از ستاره مجاور روشن شده و پس از سه میلیون سال نوری این نور به ما رسیده است."

اوج این آشفتگی کیهانی نهفته در درون گلخانه طوفان ستارهایی به نام سحابی شاهتخته و در فاصله 7500 سال نوری در صورت فلکی شاهتخته جنوبی قرار دارد.

    این پروژه تحت عنوان CSI-05 نام گذاری شده است . این دومین پروژه ای است که پیرامون زندگی عنکبوت ها در ایستگاه بین المللی فضایی انجام می شود .

استافین کانتریمن مسئول هماهنگی این پروژه اظهار داشت : من فکر می کنم که مردم هر روز با حشرات در ارتباط هستند و آنها می توانند بفهمند که چرا این آزمایش ها جذاب هستند . علاوه بر این جنبه های دیداری ؛ این آزمایش ها می توانند برای عموم مردم جذاب باشند .

طبق برنامه ؛ پرتاپ این زیستگاه ؛ توسط شاتل  Endeavour  در مأموریتی با نام   STS-134 انجام خواهد شد و این زیستگاه به ایستگاه بین المللی فضایی منتقل خواهد شد . و خدمه ایستگاه  آنرا در قسمت CGBA  ایستگاه تعبیه خواهند کرد .

این تجهیزات در یک دما و رطوبت و نور دهی پایدار برای عنکبوت ها نگهداری خواهد شد . چرخه ی  تغذیه آنها از حشرات تأمین خواهد شد . عکس هایی از این فعالیت ها در ایستگاه بین المللی فضایی در سایت  Bioedonline.org قرار خواهد گرفت .

جفت عنکبوتی که قرار است توسط پروژه ی CSI-05   مورد پژوهش قرار بگیرند ؛ هردو از نوع طلایی با تار های بافته شده کروی هستند . که با نام علمی  (Nephila clavipes) شناخته می شوند . این ها توانایی چرخش در سه جهت را خواهند داشت و تار هایشان را نامتقارن می بافند.

این گونه با دو گونه ای که تار های کروی دارند و در مأموریت STS-126  به ایستگاه بین اللملی فضایی منتقل شدند تفاوت دارند . (این دو گونه مخصوصاً به خاطر تقارنی که در بافت تار هایشان دارند برای پژوهش انتخاب شدند.)

دانشمندان می خواهند بدانند که این عنکبوت ها تارهایشان را چگونه در میدان های گرانشی ضعیف می چرخانند , تا با استفاده از این موضوع بتوانند رفتار قانون گرانش را برای عنکبوت ها و حشرات طعمه آنها  را درک کنند .

 کاوش فضایی قبلی درباره ی عنکبوت ها فقط به هشت روز محدود شد . این ناشی از این بود که حشراتی که برای تغذیه عنکبوت ها  در زیستگاه آنها بودند ؛ جداره های زیستگاه را طوری کثیف می کردند که مشاهده ی داخل زیستگاه مشکل می شد . و این مطالعات را تحت الشعاع قرار می داد .

بر اساس مشاهدات ناسا ؛ عنکبوت ها  توانایی این را را دارند که تار های کروی -شان را در فضا بچرخانند . همچنین به نظر می رسد که  تقارن به کار رفته در ساخت تار ها در فضا از مشابه زمینی آن بیشتر است .

آن چیزی که هنوز آزمایش نشده است ؛ این است که اگر یک عنکبوت جوان با تار کروی در میدان گرانشی ضیفی قرار بگیرد و به آن اجازه داده شود که در یک بازه ی 30 تا 45 روزه رشد کند ؛ آیا رفتار چرخشی تار یا ویژگی های تار با زمان تغییر می کند یا نه ؟ (مخصوصا زمانی که عنکبوت با میزان کافی از آب و غذا تغذیه شود . )

 برای مأموریت CSI-05  حشرات طعمه در یک قسمت جدا از عنکبوت ها نگهداری می شوند و خدمه ی ایستگاه تقریباً هر چهار روز یک بار کم کم این ها را وارد زیستگاه عنکبوت ها می کنند تا مشکل مشاهده ی زیستگاه عنکبوت ها در طی مأموریت 45 روزه دوباره تکرار نشود . این حشرات فقط غذایی برای عنکبوت ها محسوب نمی شوند ؛ بلکه آنها دومین موضوع برای مطالعه در طی این مأموریت خواهند بود .

دانشمندان می خواهند  نحوه ی تحرک آنها را در طی زمان ؛ در محیط هایی با گرانش کم بررسی کنند . آنها همچنین می توانند , رشد و رفتار آنها و الگو های پروازی آنها را در حین پرورششان مشاهده کنند.

 زمان بندی پرتاپ این شاتل 29 آوریل بوده است ؛ ولی ناسا سه بار این پرتاپ را به تاخیر انداخته است . و حداقل تا 16 مِی ؛  که مشکل الکتریکی شاتل توسط مهندسان حل نشود به تأخیر خواهد افتاد .